اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

ممنون/35/بخاطر دیدگاه

امشب خواستم در شعری
تو را هم پیر کنم
نتوانستم

کسی را سرزنش نمی کنم
نه
باد باید
برگ را می انداخت
و من باید
به یادت می افتادم

رسه می زنم
میان شعرهایی تهی
مثل انارهایی که
از دانه تهی شده باشند
مثل چشمه هایی که
از آب

کودکی در من
شب ها بیدار است
و با لالایی شعرهام
خوابش نمی برد

اینجا خاکستری باید بود...نه سفید...ونه سیاه...

اینجا تنها چیزی که مهم است بکارت روح است...نه چیز دیگر...

انعکاسی که شاید از رفتاری که با ما شده است هولناک تر باشد...

خاکستر باید شد...

حس های از دست رفته ام

ای عشق مرا نفس تنگ است