زير سقف تو كه نفس مي‌كشم
هوا بوي ديگري دارد

در هر طلوع من تو گريزاني

تو مرا دم میزدی و

من نوازشی بر رخسارت.

در هوای من می رقصیدی و

دامنت پرچین میکردم.

کاش باد بودم

بر باد نمی شدم.

انگار

غوغای ِ چشمان ِ من و تو

سکوت را

در آن کتابخانه رعایت نکرده بود .

(قیصر امین پور)