اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

ببین

من

در اندوه بی تو بودن

سیاه شعرهایم را در نیاورده ام

پنج شنبه دلتنگیست

باران با هیاهو میبارد

بر من

بر یاد تو

من برسر رویاهایم چتر گرفته ام

خیس نشوی...

چشمانم را می بندم

این نیز بگذرد

تردید و ترس و یاس ...

آتش ِ یاد ِ تو ...