اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

دلم از دست من زخم خورده است.. مرا ببخش قلب من

مرگ تمام درد هایم را با خودش برد

شايد به اندازه ي يك عمر
شايد به اندازه ي يك دنيا

تمامی واژه ها فدای یک حرف از یاد رفته

کسی جز خدا رفیق و همراه نیست

سر به شونه هاي ديوار گذاشتم ، گريه كردم

ديروز واست نوشتم كه : من دلتنگتم

نوشتم كه : بدون تو دارم قطره قطره آب ميشم

نوشتم :از اون غروب تلخ

ماهها ، روزها ، ساعتها و دقيقه ها گذشتند و نيومدي

و جوابم ...

تنها يك خط سكوت بود...

مي رويم