اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

هر چه هست تاریکی­ست و هیاهو و هزاران فریاد در تاریکی و از تاریکی.

محکم راه برو
تو عاشق شدی
جنگیدی و ...
الان تنهایی
سرت رو بگیر بالا!

بیشتر که گشتیم ..... فهمیدیم که اصلا خواب نداشت!

پدر مرد.....

دل گیرم از رنگها
دل گیرم از رنگ باختگیِ موهای مادرم!

آن روزها این روزها را نمی‌دیدم!

ناامیدم از خود در این خاک غربت.
زمانه "چه" را می‌طلبد
و هوایی تازه
از صلح و آسایش