چقدرسخت است

قدم به سمت روبه رو با ترس باشد

من چرا در نظر صبح به خورشید غروب...از طلوع دو سه صد آینه در ملک جنوب...به شکایت ز زمین از سر این بام و هوا...که چرا آمده ام بحر شکایت به خدا...و برای انجمن های جوانان غیور..از سر بیعت انسان به ملخ های فوضول...من شکایت دارم...چه حکایت دارم...که زمین رابطه بی عقد زمان گشته چنان آبستن..ز حوادث به شکم چندین زن...که حیات نف و نافش به دو صد مرتبه خون...که زمان گشته از این سوز ویار مست جنون...شعر از س.پ روباه تقدیم به شما به لطف خدا