اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

برگها زرد شده اند

خشگ شده اند

خرد شده اند

و این گونه است

مرگ تدریجی باغ.

در غوغای باد
و برگریزان درخت

بوی "نا" گرفته است

آرزوی رفتنم،

و کسی نمی داند

چرا شوق ماندنم نیست!!!

مردم جدیدا خیلی بی انصاف شدن

چــقــدر مــتــفــاوتـــنــد آدمــهــا . . .

عــشــق بــرایی یــکــی دلــگــرمــی . . .

و بــرای دیــگــری ســرگــرمــی . . .

مدتهاست...


چتر منطق را بر سر گرفته ام!


تا باران عشق را تجربه نکنم!

زير باران بايد چيز نوشت، حرف

زد.

نيلوفركاشت

سهراب

این است بازی با هم بودن....

یخیدیم.....