اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

سرمست...

بغض...

دلم مچاله می شود
چیزی بگو...

حیات را برگردان!!!

اما می ترسم!
چشم هات یک جوری ست
می ترسم همه ی مرا یکجا تصاحب کند!
از همین رو سالهاست
شعر چشم هایت را کم دارم!

دلتنگی عزیز...

و پاییز سر قفلی باغ را می خرد ؟



بهار عرضه اش همین قدر است

تو رفته اي

نه اين آسمان بوي کبوتر مي دهد

و نه ارديبهشت بي لک لک به درد بهار مي خورد