اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

خنده ها

پارچه ای سپید روی زخم

نگاه کن

به سرخی بغضی که در گلو دارم.

فریاد خاموش

چقدر شبیه دریایی تو!!

مدام زیر پای مرا خالی می کنی؟؟

حیران مانده ام

چرا هیچ کس

به فکر یخ زدگی قلب آدم ها نیست؟!!!

شاعر و شعر مرده هیچ نمی ارزد

سرخورده و گیج و داغ

قدم می زنم زیر آفتاب

و با صدای لرزان عصبی

می شورم به یاٌسم

شاید باران ببارد ..