اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

ما خسته ها...

وقتی می رسی

رفتگر جارویم کرده است

مادرم که مُرد

گل های چادر نمازش

را به من سپردند

عمری است

چشمان من

باغبانی می کند.

به قول فروغ:

من خواب دیده ام!

هر بار که می شماری

یکی کم می شود

میوه های درختی که

نامش زندگی ست.