اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

چقدر همه شبیه هم اند این روزها

قدم زدن در خیابان مثل نگاه کردن در آینه دلهره آور شده!

اتوبوس های واحد انگار نفس ندارند بار درد آدم ها را بکشند

به هرکس نزدیک می شوی در آستانه انفجار است و دلش می خواهد روی شانه ات گریه کند...

هرکس چیزی برای فرو ریختن دارند

و تو می ترسی از این همه شکسته های آدم

و تو دلت می گیرد از این همه آدم های شکسته

و فراموش می کنی تکه های خودت را

و دلت می خواهد فرار کنی

چه خلوت است در این روزها جاده ها...

دلشوره های دریایی...

امروز خیلی ناراحت بودم اما تا این عکس رو دیدم برای یه لحظه هیچ حرفی واسه گفتن نداشتم....

کار ساده ای نیست

لحظه های شکستن

دلتــــ ـنگـــــ ـی بیــــ ـش از حـــــ ـد

دلم برای راه رفتنت تنگ شده است...

برای غم انگیز ترین شبم آوازی بخوان