اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

ناله هاي من مي تراود از در و ديوار

آسمان اما سراپا گوش و خاموش است...

سلام مروارید

روز زیبایت پر نور

خواهش می کنم

امروز نیز در صدف بمان !!

می ترسم آخر ، در گل و لای ساحل پیدایت کنند....

سفر سنگین است

چشم های اشتهایم



را روبه



زیباترین



تصویر دنیا باز میکنم

پر از سکوت میشوم ...

می بینی



چه قدر دوستت دارم ؟!



آن سان که مردمان



عاشق عاشق شدنم می شوند !



و تو پروانۀ گم گشتۀ من



میان بوی گل هائی



قاصدک ها آیا خبرت می آرند



زین بوتۀ صحرائی ؟!

دل من ...

کلبۀ بارانیست