اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

نیم ساعت که نمیشه ارسال کرد....

هاااااااااااااا عکش کوجا جا رفت....

گنجشك شده بودم

و از اين شاخه به آن شاخه

چيزي را در پر و بالم پنهان ميكردم

كه نبايد كسي ميفهميد ماه را ملاقات كردهام.

از خصلت سنگ

و شكارچيان عجول

ميترسيدم...

ادامهي اين داستان را خودتان زمزمه كنيد:

گنجشكك اشي مشي!

سر بوم ما نشين...

من تنها مولف خودم بودم

و این خودم بودم که با چند کلمه

به تو تقدیم شدم

و به میل خودم شهروند این جزیره شدم

کودتا یعنی همین...

آخ اگر بلد بودم به موقع از تو اقتباس کنم!

از حالا دیگه پیکای اخر رو می خورم به سلامتی خدا که تمام ارزوهامو دونه به دونه جلوی چشام پرپر کرد ..

تا عظمتش رو نشونم بده..

تنهایی یک جسد....

آیینه در غبار سحر آه می کشد....

هلال فرصت من در سياهي مطلق اسير فاصله است

و شبنمي كه خفته است بر تن سكوت تو

و شبنمي كه خفته است بر تابوت لبان من

چشم نمناك آسمان اندك من است

هلال فرصت من در سياهي مطلق

پگاه يك غزل است

و اين غزل تنها هواي فاصله است