اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

ز گریه مردم چشمم نشسته در خونست

ببین که در طلبت حال مردمان چونست

به یاد لعل تو و چشم مست میگونت

ز جام غم می لعلی که می خورم خونست

به تلخی گلی در سردسیر...

فردا را زودتر بیاور...

سلام شبت بخیر ...ممنونم

شکارچیان لکه ابرها را نشانه نمی گیرند !

ترانه ای ندارم

یا آسمان را با بادبادک کوچکی به اسارت نمی کشم .

آموخته ام نباشم

و کلمات را به حال خودشان رها کنم .

تشریح شک...

پاییز که بیاید

خواهی دید

چند آسمان کلاغ

در آرزوهای من

به خانه هایشان رسیده اند!

تمومِ زندگی اینه..

من امروز


از تنهائی رسیدم

به اوج...!

همانجا که فقط یک قدم

مانده بود تا رسیدن به تو

چه کنم اما

که پایِ رفتنم لنگ می زند...

حرف که هست

کسی نیست...