اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

باید از این طوفان گذشت* .....

حرف هایی از جنس سکوت
حرف هایی برای هیچکس
به باد سپرده ام
حرف های نگفته ام را…

ظلم بزرگیست

وقتی "دوست داشتن" را

می نویسیم...

این کلمه...

واژه نیست

که تصویر شود یا در بند

رود نیست...

دریا نیست...

آب است

زمین نیست...

آسمان نیست...

هوا است

ماه نیست...

خورشید نیست...

نور است

"دوست داشتن"

اعظم ِکلمات است...

همچون اسم اعظم...

که نه- نوشته می شود- و نه - خوانده -

توي چهره اش ميشه فقر - اميد و شيطنت كودكانه رو ديد

نیمه شب

از کوچه ای می گذرم،

از پنجره

کسی نگاهم می کند

و من دیگر نمی گذرم...

شک ندارم روزی

دلبسته‌ی یکی از همین پرنده‌های رهگذر بوده

که هر شب

- این‌قدر غمناک -

نورش به خانه‌ام سرازیر می‌شود و

هوای شعر را در من

جاری می‌کند.

بعضی شبها

تنها دوست داری

بنشینی

و به آسمان گوش دهی

که آمدن باران را

صدا می دهد

به نوازش باران بر کوچه

و برگهایی که نصیب باران می شوند!

"خدا را در قلب کسانی دیدم که بی توقع مهربانند"...

و عشق،و تنها عشق ..

بردرمیخانه ی عشق ای ملک تسبیح گوی/کاندرآنجا طینت آدم مخمرمی کنند

قطعه ای از کتاب : و نیچه گریست»

چه زیباست،
پشت پا زدن به آن هایی که تو را رنجاندند!