اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

تو به من یاد دادی
چه وقت از گُل سرخ جذر بگیرم
و کِی ابر ها را به توان دو ببرم

در اگر باز نگردد،نروم باز به جایی؛

پشت دیوار نشینم،چو گدا بر سرراهی؛

کس به غیر از تو نخواهم،چه بخواهی چه نخواهی؛

باز کن در،که جز این خانه مرا نیست پناهی...

ببار...

خُشکم...

سیرابم کن از باران مهرت ،

دریایم کن...

ابرکم ؛


کی هوای باریدن می کنی؟

من دلم میگیره

صحـنۀ

انـتــظـار را

به تـو مـدیـونـم

اگـر . . .

اســکـار بگــیرم

خاکستریست...

با ریتم 6و8بخونید

بدترین جواب ممکن است.

حالا

که کوه درد شدم

انعکاس صدایت

را از من گرفتی

گرمای حضورت را



حس نمی کنم.

هر کس در خود، شیطانی مقیم دارد.
اهریمن درون من، فقط این جا می‌نویسد. مرد عمل نیست.

نمی دانم

چه دردی ست

بیراهه ها نیز



به تـــــو ختم می شوند . .