اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

هـــر وقـــت شـــک می کنـــم به عشــــق، به خنــــده، به مهــــر، به گرمــــا، حتــــی بــه خـــاک!
هـــر وقـــت گـــم می کنــــم راهــــم را، آسمــــان را، حتــــی خــــودم را!

سخته عمق آرزو هات مرگ باشه

من موندم تو کار شوماها
چقد به هم سلام میدین روزی شصت بار
من جای شمــــــا پُکیــــــــــــدم

تمام ملودی های گیتارم
دفتر شعرم
حتی قهوه های دو نفره ی فرانسوی هم بوی سیگار می دهد

سیگار....
تو هم دیوانه ای........
خودآزاری مگر؟!!!

گاهـی دلمون از دوستایی میگیره که تو معرفت برا همه مثالشون میزدیم ,
خسته ام از دس خــــــــــــیلیهاشون..

آرزوی من اینست

که دو روز طولانی

درکنار تو باشم فارغ از پشیمانی

همین فشنه همین که ژیگوله

"من هم مثل همیشه از ریتم نفس هایت هوا میگیرم!"

فقط تویی...هوااای من!