اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

تو را گم کردم ...

آواره ی بارانی بودم که قطره اش در حسرت ِ رخت ِخواب ِ دستانت بود...

آرزو هایی در زندگی هست که باید از آن ها گذشت



گاهی باید آرزوهایت را

مثل قاصدک بگذاری

کف دست

و بسپاریشان به دست باد

تا بروند و

سهم دیگران شوند...

خیالاتی....

مژگان عباسلو...

وسط معرکه آمدی


و حالا سال‌هاست

دیگر هیچ زنجیری پاره نمی‌شود

زنه هیکلی تره زورش بیشتره

امــــــــا ..

نمی دانم چرا پدرم از او خوشش نمی آید و

مدام گریه میکند!!!

و مادرم نیز نفرینش!!!!

او که آدم خوبیست!!!

من دوستش دارم

فقط...

فقط

کاش ناخن هایش را می گرفت



تمام بدنم را زخم کرد...

نوازش اینجاست
دو سه خط هم بوسه
ته حس غزل
حس آرامش آب
ته معصومیت باغچه و همسایه

اگر از حال ما می پرسی...