اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

همه مرا به خنده های باصدا می شناسند ؛ این بالش بیچاره ، به گریه های بی صدا

می خرم برات

تمام حرف


بر سر حرفی‌ است

که از گفتن آن عاجزیم ..

از زهرمارم بدترهست