اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

که پوسیدگی به تمامی آنچه خواهی دانست

دست خواهد یافت

و افسوس...

مرا.... در لحظه های بُهت تنهایی مبهم بنگر

دهانم تلخ و

تمام تنم انگار خالیست....

بویش را حس می کنم برگها سرما مه بارون

ابر همه و همه بوی پاییز میده!

حس دلتنگی! غروب ! غم ! نیایش های مداوم !

چانه ات میلرزد ٬چشمانت نـ‌م می دهـ‌د