اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

با من اعجاز میکنند

و من در حضور عشق

بی مقدمه زیبا میشوم...

عشق!!!

با گره های لجوج و کور

بر"قالی شعرم"

گلبوته های انتظار

رج میزند

هرلحظه پر میشوم از تو

و خالی از همه چیز...



چه بی مقدمه

زیبا میشوی درمن!!!

تو هم برای من "درس عــبرت" بــزرگـــی بودی وهستــی...

بخدا در دل و جانم نيست

هيچ جز حسرت ديدارش

سوختم از غم و كي باشد

غم من مايه آزارش