اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

گاهی آلوده صرف می شوند
و جمله به جمله می میرند و سکوت میکنند...!
سکوتی که س آن سوال پیچشان میکند
ولی ت آن تیریست بر همه توضیح دادن ها...!

بايد راه افتاد،

مثل رودها که بعضی به دريا می‌رسند

بعضی هم به دريا نمی‌رسند.
رفتن، هيچ ربطی به رسيدن ندارد!

آفتاب با احتیاط ، از قوس مژگانم عبور کرده



در چشمانم می نشیند



گنجشک ِ دل



لَم داده بر چار دیواری سینه



و هر از گاهی می تپد

آری

دنيای من اتاق كوچكی است

با شبح‌هايی سرگردان

بيرون زده از ذهنی باد كرده

و من گاهی فكر می‌كنم

شرجی‌ترين هوای دنيا

در اتاق من جريان دارد