اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

فریاد یک سکوت. فریاد زیر آب

چرا نمیرسم به تو
کجایی پس چرا نمیرسی به من

از بامهای دنیا

تا دامهای دنیا


حمید مصدق

وقتي از غم رها ميشي

خوشحالي ...

ولي بعد از يه مدت ميفهمي خيلي تنهايي ...

به یاد دیروزها می افتم

آن دیروزهایی که خاطراتشان

تنها دل خوشی من بودند

و تو...

با رفتنت نه تنها خودت را از من گرفتی

بلکه دل خوشی هایم را نیز با خود بردی