اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

سکوتـــ چرآ اینقدر ساکتــــــ؟

" سهراب سپهری "

فقط
یک مداد می خواهد
و به مقدار کافی کاغذ کاهی

حالم بد است و حال تمام پرندگان دریایی...

قلب آدمی همچون کفشدوزک است

روشن از سرخی ها

تیره از لکه هایی که هرگز پاک نمی شوند

تزریقت می کنم با دُزِ بالا



خیالم راحت



تو را



هیچ موسسه ی ترک اعتیادی



هرگز نخواهد شناخت...

اصلا امشب مثل دریا باش ، دریا که شدی

کشتیِ پهلو گرفته در بنادر می شوم

نگاهم سنگ فرش کوچه هایی را میکاود

که دیگر از آنها گذر نمیکنی

****************************

هنوز هم دلتنگ عطرخیابانی هستم

که هر روز از آن می گذشتی...

وقتی التماست می کنم بمونی

به قول فرهاد :

می اندیشم که شاید خواب بوده ام...

می اندیشم که شاید خواب دیده ام..

خواب بوده ام

خواب دیده ام...........

قربون محبت داداشی جونم