اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

می گذرند ...

روزها از پی هم

و هفته ها

و ماه ها

و سال ها...

مرئی بودنم رو کی دید و فهمید

که نامرئی بودنم را بو بکشه ..

آه

هیچ وقت تا به این اندازه رنج بودن رو

ذهن همیشه مشوشم لمس نکرده بود

رنج بی خوابیهای شبانه

رنج کابوس و بیدار شدنهای نابهنگام سحرگاهی

رنج فرار کردن از مهربانی

رنج ساده دلی

رنج روان بودن و جاری شدن

رنج هست بودن ها

رنج نه نگفتن ها

رنج ادامه دادن ها

رنج بی کسی

رنج بی کسی های درون تنهایی

رنج

رنج

رنج