اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

این خشکسال عشق

قدم بگذار بر خط عمود زندگی..من

تنـهایی های مـن

عــالمی دارد

قدحی در کشیده ام.

در فرصت میان ستاره ها

شلنگ انداز

رقصی میکنم-

دیوانه

به تماشای من بیا!

با بغض تو

سونامی

تمام ساحل های دنیا را بلعید

بخند!

تا دریاها در خود فرو بروند

هرگاه خیال دریغ کردن داشتی

به پنجره ای بیندیش

که تو را فقط از چشم گنجشک روی درخت دیده است ...

ماه من!

تا همیشه کامل بمان

و بگذار دیوانگی عادتم شود

مادرم می گفت: صبور باشید - یخ ها آب می شود