اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

امشب چشای من،

مرا چه می شود

امروز

واتاق بی دیوار تنهائی ام

به اندازه خاطراتی که عطر تورا می دهند

بزرگ می شود

هیچکس شبیه تو نیست

نه من

ونه دیگری

من و پاییز .

رگبار می شوم اینبار برایش

به یمن عاشقی هایی

که ضرب شده اند در هم ...

بهم گفت مدرکت تو سرت بخوره ....من....

سر بگذار بر دردِ بازوانِ من ،
دستِ نگاهم را بگیر ،
مرا دچارِ حادثه‌ای کن که با عشق نسبت دارد