اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

کجایی!?!

من حوصله چماف ندارم...

دلم گرفت از آسمون

هم از زمین هم از زمون

تو زندگي چقدر غمه دلم گرفته از همه

اي روزگار لعنتي تلخه بهت هر چي بگم

من به زمين و آسمون دست رفاقت نميدم

دست رفاقت نميدم دست رفاقت نميدم

وقتی بر قاب عکسی خیره بود.....

چه حرف های عجیبی سر زبان من است

دهان که وا کنم از حلق من دو عابر مست

میان کوچه ولو می شوند و می میرند...

یلدا.....شب سپید

به سپیدی رویاهای دوردست..

Ghashange mese hamishe