اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

روبه روی من ایستادی با
سرِپایین وچشم باروونی
گریه کردی وگفتی ورفتی

نباشی کوچه ها سرد است


نگاه عابران سرد است

زمین و آسمان سرد است

زمستان سرد و طولانی است

سکوت برف سنگین است

پسره چش سفید تا اسم دخترا اومد رنگ و روش وا شد .........

از كوچه كه مي گذرم

پشت پنجره

چشمانم

عبور خيس ترا مي نگرند

عبور آخرين نفس غربت

در مه آلود صبح !