اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

میان ِ

تمامی ِ کلمات،


"برف" بودن

دفتر شعر من



پر از رنگ نارنج است



پر از عطر عسل لاویج



لبریز از طعم چای لاهیجان است.





دفتر شعر من



سایبان سپید دو نفره کنار دریاست...



بی قرار در قرار موج ها...



آبی آبرنگی.



دفتر شعر من خودِآبی دریاست!

اگه میخوای کورم کنی اجازه نمیدم

بی دریغ ببار...رفیق...