اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

عشق را با لبهایـــــتان فریاد بزنید...

تا زنـــــــــدگی کند...

من درسرزمینی زندگی میکنم که درآن دویدن سهم کسانی است که نمیرسند و رسیدن حق کسانی است که نمیدوند

و مَنــــ دَر اَشکــــْ غَـ ــرقــــ می شَوَمــــــ...

وقتی هـــــــوای رفتــــــــن داری

دریـــــا را هم به پـایت بریـزم

بــــر نمــــی گــــردی . . .

هیــس !

کــــمی آرامــــتـــر تنـــــها شــــو

بی صـــــدا تــــر بـــشــــکــــن

آهــــســــتــــه تـــر سراغـــــش را بگـــــیـــــر