اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

هوای حرف تو آدم را

عبور می دهد از کوچه باغهای حکایات

همین مانده بود

تانک ها به تختخوابم بیایند

این سرما

پلنگ ها را خسته تر می کشد

نزدیکم

به نگاهی که در نگاهت به خواب رفته

نمی خواهد خدای خندهای تلخ باشد!!!

پاییز

دلواپسم باش و نرو

حرفات پره از غصه