اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

بس که شومپته

نشستی پای اشکِ شمعِ گریان تا سحر یک شب؟

کوفته قلقلی

کی من ......؟

برايی عاشقی

دیر می فهمی

به خاطر سردی دلی

شیشه ی یک اتاق

هیچوقت

بخار

نمیکند