اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

نـــم نـــم اشک هـاے مـن

آخرین حرف تو چیست که به آن تکیه کنم؟

حرف من دیدن پرواز تو در فرداهاست

خــــــلآصه ی ِ تـــمآمِ شعـــــر هـآیِ من استـ...

مــَن رآ انــدـآختی:

اـز پـــــآ

از زنــــدگی

بــــه گـــریــــ ه

دنـیآیِ تــــو فقط انــدآختن را صـَرف میکنــــ.د؟!

اما ...

قفســــــــــی تنـــــگ.

وشبی زیر ریزش اشکهایمان غرق شدند...

ﺑـﺎﯾــﺪ ﺑـﻪ ﺑـﻌـﻀــﯿـﺎﮔـــﻔـﺖ :

نــﺎﺭﺍﺣــتــــــ ﭼـــ ـﮧ ﻫــﺴــﺘــے ؟


دنیا که به آخر نرسیده...

نـہ روزهآ، نـہ رنگ هآ،نـہ خیـآبـآטּ هآ

همـہ چیـز مـﮯ شـود:

دلتنگـﮯ...!

یادم باشد امشــب
بعضــــی از آرزوهــایم را دم در بگـــذارم
تا رفــتــگر با خــود ببرد