اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

سراسرِ امروز

باران بارید

اگر از سنگ ها آهی بر نمی خاست

جز من چه کس

غیابِ تو را می‌دانست؟

قول میدهم با نگاهی دگرگونت کنم ...

حالا تا خدا خواب است
بگذار در خواب هایت غلتی بزنم
و موهایت را بنویسم

مگر بوسه‌هایت گره از کار وا کند....

امشب را زیر نور ماه خواهم خفت

اینجایم... تنها!!

شبی که گویا ساعتش در سرمای یلدا یخ می زند

امشب نمی گذرد و من

اینجایم... تنها!!

امشب را ستاره می شمارم

تا شاید بتوانم ثبت کنم دیوانگی دیگری را در خود

امشب را ستاره می چینم تا بگویم

اینجایم... تنها!!

در شبی که یلدا نامش است

من بی رحمانه تنهایم

..که درخت روزی در حیاط خانه مان با باد عشق بازی می کرد!!

سرما که تنها برای زمستان نیست ،
تو که نیستی
دلم گرم ِ هیچ صحبتی نمی شود ..

نفس ت که نپیچد

نه سیگارهای زیاد می خواهد
نه سری زیر آب
نه بالا رفتن از هیچ کوهی

مغز امروز من
خالی
خنک
گوشه گیر است
و این صدا
مدت هاست که نباید بیاید
دست بردار از این تردستی!
من برای تعجب کردن هم
حوصله ام نمی کشد