اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

این آخرین فصل بود!


من در حیرانی خویش

به مرگ گلها می اندیشیدم


و باغچه

شکفتن غزل ها را زمزمه می کرد


نمی دانست آخرین غزل

خداحافظی بود ...

بــتـــــرسيـــــد از روزي كـــه فـــرزنــــــدم بـــه دنـــيـــا بـيـــايــــــد ....

بی مخاطب...

نمیدانم چه در سر دارم اما

دوستت دارم

و این ختم کلام عاشقی تنهاست

نظرت چیه.....؟
که دستمو بگیری؟!
تنهایی پام لیز میخوره
میفتم زمین!!!