اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

خوبـه

@♪★☂sadaf_daryayi☂★♪

خودم را به مردن می زنم

همینکه مشتت کمی باز شد ،

پرواز می کنم!

سکوت می کنم و سکوت ... و

خیره می شوم به کتاب

مجسمه ای شده ام

از همیشه ...
هنوز ...

نیلوفر

چه بیهوده چنگ بر پوست سایه های سنگی می زند!

شعله ای بی خواب

این روزهای من برای خود من هم عجیب است ...
جا مانده ام ...
... از تمام هرآنچه که باید سفت میچسبیدمشان ...

بغض زمینی ام می شکند


برای تمام دقیقه های غریب


ساعت های مات


وسال های بیهوده.


امروز مانند هر روز دیگری تو نیستی


و من شعرهایم بوی باران می گیرد


خوب می دانم که هنوز وقت گریستن نیست...