اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

چه بهار خاکستری ایه هاااااااا

زیر آسمان

زیر آسمان خزر

بی کس وتنها...

الله اکبر....

من هم دلم خوش بود روزی...

کوچ آمد .

ابر شدم

در تکه ای بی آسمان

شاید هم علامت رضایت است...
اما رضایت از چه...؟
از شاخه ی نیلوفر که اغواگرانه در باد می رقصد...؟
یا از صدای بوق ممتد زندگی ماشینی؟؟؟
و یا از من؟!
هرچه باشد خاطر جمع باش روزهایم از "تو" راضی نیستند...
و روزهای تو سکوت می کنند از برای اعتراض...
اعتراضی که مرا فریاد میزند...
از برای تو...

وقت داشتن بعضی حس ها


یادگاری می نویسم ..

وقتی دلم برای آن حس ها تنگ می شود ٬

می روم سراغ آن نوشته ها ...

انقدر می خوانم و می خوانم

تا لبریز شوم از حس های خوب ...

تا سر ریز کنم از مهربانی ..

یادگاری ها همیشه خوب می مانند ...

گاهي،

سرش آن‌چنان داد مي‌زنم

كه تا مدت‌ها

سراغم را از هيچ شعري نمي‌گيرد..

بگو مرا کجای خیالت نشانده ای؟

که هر چه میگردم

پیدا نمیشوم؟!