اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

هر روز هزاران نگاه، نگاهم میکنند.

اما؟خسته ام از هر نگاه،خسته از عقل چشا،خسته از پلک های پر ادعا،

خسته از سکوت هر نگاه ، خسته از تلاطم چشا،خسته از پاییز زرد چشا،

قدیسه ی مــــن !

فانــــوس ِ چشمهایت در معبد رویایم

همچون ناقـــوس ِ نیلوفری در مردابــــ است

که بی هیچ چشم داشتی

فقط بـــرای زیبایی زنده است ...

امروز روزی هزار بار مرگمو آرزو کردم خدا منو ببخشه .............

نابودم کردی !

پاکت می کنم..

تو از من دوری و من غمگینم

بی تردید در تمام لحظه هایم تو را می جویم

من با دست های تو به اوج رویاهایم خواهم رسید

پس دست های آسمانی ات را از من دریغ نکن.

من بهار عشق را دیدم و باور کردم و هرشب در دفتر خاطراتم نوشتم.

من از غم عشق در اضطراب بودم و تو گرفتار سکوت سنگینی بودی.من تمام

هستی ام را در نبرد با این عشق آتش زدم.سوختم و به عشق تو تمام صبر و قرارم

از دست رفت،اما دریغ آرزوی با تو بودن چو دردی کهنه همیشه بر دلم خواهد ماند

ساده و با احساسی....

وآنچه میکنی درنظرم بی همتا جلوه می کند
و بارها در تنهایی از خود پرسیده ام
چرا آنهائیکه که دوستشان دارم بیشتر شبیه تو هستند

محمود آقا شلخته میرفت به پای تخته
طفلکی دست پاچه شد وای که ندیدی چه شد
از جای خود که پاشد یک دفه کله پا شد
کیفش جلوتر افتاد اینور و اونور افتاد
مداد نوک شکسته کیف بدون دسته
دفتر پاره پاره کتاب بد قواره
درد و بلا کشیده با شکم دریده
پخش و پراکنده شد کلاس پر از خنده شد

این شعرو دوس دارم خخخخخخ

کیکش رو دزدیدن نامردها.....شرمنده