اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

تو هم چایَت را تلخ می‌خوری

وقتی بفهمی

که هیچ بوسه‌ای

با قند شیرین نمی‌شود!

سفر هر که را دیده ام، برده است

س



ک



و



ت

در شیارسایه‌ها

من


جنگجوی نبردهای تن به تنم

دست‌هایم


رسولان خون آلود چراغ به دست تو اند


تا شکوفایی سرزمین نفرین شده‌ام را


پای بکوبند .

درموسم بادهای شمالی

شیطان به روز می شود

یاد تو را نفس میکشم

خیال خیس میبافم

آی مردم ..