اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

بگذرد از هفت بند ما ، صدا را تر کند

قطره قطره رقص گیرد روی چتر لحظه ها

"استاد عزیزم فاضل نظری "

چه خردســـــــــال است !!!
ساده می نگرد !
ساده می خندد !
ساده می پوشد !

وقتی تنها یه گوشه حیاط وایسادی !

یه نفر میاد و بهت میگه : با من دوست میشی !؟

کور نیستم

اما نمی بینم!

همیشه یک دسته گل بود

روی طاقچه

به نوشته هایم نخنـــد!!





آهشان روزگارت را سیاه خواهد کرد...



حال مرا که میبینی،



گذشته همچون تو بودم...!



این تاوان روزهاییســـت که به عاشقـــی خندیــــدم....



و به عاشقان!

من اما به عهد دیرین

وفا نمودم

دل غمین را

به صد مکافات

رضا نمودم

غم غریبی

به باد دادم

غریق حسرت

ز خشم طوفان

نجات دادم

دریا

در سکوتی وهم انگیز

رویای محال شب را

خواهی نخواهی

در اهتزاز امواج

از ماه تا ماهی

به سودای سنگ و صدف و ستاره

روانه ساحل کرد ...

از بس که ابرها عقیم اند و

آسمان خسیس ...

باغ تشنه

در انزوای آخرین برگی

که از خشم خزان می خشکد

فردا و فرداها

بر فراز قله مغرور

سر می کشد ازنو

شکوه گوهر خورشید

و بیکران هستی را

اشارت صبح امید و

برکت حضور و حیات

بشارت می بخشد ....

دل و دیده و دلبر

در حریم دیرپای

شوکت شب

با خیال جلوه خورشید

از دور

بوسه بر رخ

مهتاب می زنند...

کاش می شد

اندوه دیرین را

در مه متراکم سپیده دمی بهاری

جا گذاشت

و با خیالی آسوده

در خلوت دلخواسته ی صبحی پرطراوت

بی هراس از

حسرت و اندوه

در بیکران ساحل پُر شکوه رویاها

قدم زد

و لبهای خشکیده را

به لبخندی ملیح

مهمان کرد

ای کاش ...

امروز هم

بی قرار تو

شولای زرد ملال را

بر قامت باغچه آویختم

و به یادت

اوراق دفتر دل را

ورق زدم

باران اشک

عریانی گونه هایم

را نوازش کرد

و نیامدی ...!!!

دریغا ...

بی تو

در اوج پریشانی ها

مُژده کوچ پرستوها را

که به من

خواهد داد ...؟