اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

تـو گـنـاه سـادگـیـمـی...

ياد گرفتم به سختى ها بخندم..
به كسايى كه از من بدشون مياد، كسايى كه پشتم حرف ميزنن و اونايى كه بهم بد ميكنن لبخند بزنم....

شما به خودتان ببالید!!!

هدفهایتان را برای خودتان نگه دارید!!!

برای حال خودتان دعا کنید!!!

بگذارید سکوت زندگی کمی بمیرد...

مگر می شود اینجا دنیای انسان ها باشد !!!!!

شکنجه اش می دهی

و بغض درد می کشد

آری جای حرفهایت

آنقدر شدید بود

هنوز روی قلبم باقیست !

حیف خودت شدتش را حس نکردی !

تک تک کلمات

جامانده

در قفس سکوت !

ماندنش بهتر !

آزاد که باشم از نگاهت محرومم

رهایی چه می خواهم ؟!

از طرف یک اسیر

که با اولین نگاهت ، خود را فراموش کرد !

آنچنان به خود می لزرم که تاکنون سرو بخود نه لرزیده !!!

باد سرد با هیاهوی بسیار و خشمگین....

دلتنگ توام وقتی که نیستی...

دردمی کشم.
بغض می کنم.
اما دروغ نمی گویم.
نمی گویم: مهم نیست.
نمی گویم :برای فردا؟...دیر گفتی...نمی رسم
نمی گویم: دوشنبه؟... نمی توانم... یک قرار کاری دارم.
همه دنیا را به هم می ریزم
تا ترا ببینم.
در هر لحظه ای که اراده کنی.
اما فقط تا زمانی که زیبایی ات ؛
بر دلم داغ بزند.
بیش از این عاشقم نکن.
برای خودت می گویم.....
من دروغ نمی گویم.

هر دو پوچ مي مانيم،

دوباره باران گرفت

خواب ها را
پشت سرهم
مدام
و
بی
وقفه دیده ام
و
تورا
هم
در پس هریاد
که در خاطر من است
اما فقط همین دوستت دارم است
که مانده بر زبان شعر
ومن به امید یافتن تو
به
خواب
تمام زن های شهر
سری خواهم زد.