اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

من تنها مولف خودم بودم

و این خودم بودم که با چند کلمه

به تو تقدیم شدم

و به میل خودم شهروند این جزیره شدم

کودتا یعنی همین...

آخ اگر بلد بودم به موقع از تو اقتباس کنم!

از حالا دیگه پیکای اخر رو می خورم به سلامتی خدا که تمام ارزوهامو دونه به دونه جلوی چشام پرپر کرد ..

تا عظمتش رو نشونم بده..

تنهایی یک جسد....

آیینه در غبار سحر آه می کشد....

هلال فرصت من در سياهي مطلق اسير فاصله است

و شبنمي كه خفته است بر تن سكوت تو

و شبنمي كه خفته است بر تابوت لبان من

چشم نمناك آسمان اندك من است

هلال فرصت من در سياهي مطلق

پگاه يك غزل است

و اين غزل تنها هواي فاصله است

از پرواز قناری در قفس

و از فلک احساس در مکتب عقل،



جسم سوزان عاطفه را

بر اجاق نفرت آتش می زنند

و عشق را برسرای خانه

به صلابه می کشند

سر در گم...

در زندگی من
سکوت
حرف نگفته ای ست