اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

زخم حسی نمناک

آفتابی دم ِ مرگ

شرحه شرحه اشتیاق

سوز تند التهاب .. .

می روم تا لب ِ یاد ,

قصه ی بازی یک واژه ی سرخ ,

می نویسم فریاد !

نه معنای قــُـبح را می دانیم نه گنــاه !

جهالت را اصالتِ با عدالت می خوانیم

و در این بــُحـــبــُهه ی بی معنایی ,

سیمای زندگی را آبله ی درد خورده است !

دلم تنگ است


هر روز بغض حضورت گلویم را می فشارد

امروز دلم ،

سراغ تو را گرفت .

گفتم :

ببین گوشه آسمان ،

ماه را

چه تنهاست . . .

چه تنهاست . . .

در فراسوی زمان...

این جاده بی راهست....

دوست داشتن تو ...

آدمو از دنبالر سیر میکنن

بانو!

عاشقانه‌ها را بگذار براي وقتي ديگر.

پنجره را ببند...

گریه به اشک نیست
پراندن سنگ است
گاهی
بر سطح رود