اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

می شناسمت


همین مرا دیوانه می کند.....

آخریش بود

بـا تـــــو

با مهر به او پاسخ می دهم !

بعضی در روزی سرد یا گرم ٬ کنار رودخانه یا پشت میز کار تصمیم می گیرند که یک رنگ بمانند .

بعضی می میرند و تا بعد از مرگشان رنگشان معلوم نمی شود .

یک روز آبِی آسمانند و یک روز سیاهِ زمین ...

یک روز سرمست از سرخِِ وصال و یک روز راضی از زرِد جدایی ...

اهل سادگی اند و ماشین های رنگارنگ می خرند .

با تو خنده ی مستانه سر می دهند و فردایش بی آنکه بدانی چرا اخمت می کنند .

از گربه می هراسند امّا آدم می کشند .

رنگ صورتشان سفید است و ناگهان برنز می شوند .

موسیقی را حرام می دانند و برایت تانگو می رقصند .

نمی دانم کامت عطر نان دارد یا بوی پیتزا ...

نمی دانم سواره ای یا پیاده ...

نمی دانم مطربی یا قاری ...

نمی دانم سیاهی یا سپید ...

فقط میدانم که باید قلبت را رنگ کنی ٬

رنگی که کدر نشود ٬

رنگی که با آن غمها فراموشت شود ٬

رنگی که آرام جانت باشد٬

..... رنگ خدا ......

نازنینم.....

همین....