اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

من خاک شدم و تو ماه....

کاری سخت و دشوار...

باید وصله پینی کنم سکوت زندگی را....

شاید اغماض گونه باشد؛ ولی

محشرتر از این نمی شود

نوشته ی مرا روی یخچال ندید!

دوباره شعر خواهم گفت؛

چه آسمان ابری یا بارانی

قاصدک ها، در بهار ذهنی ام می رقصند

چشم هایم - عاشق قلبم شدند.

قلبم به سوگ نشسته بخاطر چشم هایم...

صدسال هم که بگذرد من همان اردیبهشت زاده ای هستم که سالی یکبار متولد میشوم

سلام عزیزم ///خوش اومدی ...دل درد گرفتم از بس خوردم

وقتی خداوند


به خاطر این همه ظلم

روی از سرزمین مان

برگردادنده ..