اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

من و کاغذم

رد چشم های تو را دوست داریم

دوتا سیاه دو تا سیاه

و شعر

شرّه می کند

روی دفترم

با دستانی که از نور

با چشمانی که از شور

یا سایه ای که از دور



که بوت

می پیچد توی خانه ام

هوات

می چرخد لای پرده ها

و عشق

پایش را روی پاش می اندازد روبروی ما

( زنده یاد احمد شاملو)