اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

کتاب های تاریخ هر سال عوض می شوند

چقدر واضح می پرستم تو را....

ببین چگونه خورشید

آدم برفی هایمان را لاغر کرده ؟

من گرسنه ام

ببین چگونه
تنهایی از کوچه های خلوت نشأت می گیرد
و قدم زنان در تو ادامه پیدا می کند؟

Mardi vojod nadare hame marda namardan

دیگر توان سکوت ندارم

این زندگی لعنتی را.....

یعنی تو هستی...

دلم چون موج

دوباره تب

تب و لرز دوباره دل کندن

دوباره تپ تپ دل

وقت لب فرو بستن

دوباره خاطره ی تلخ ...

وااای چشمانت!

سلام

باز هم پای عشق در میان است

گر ميگيرد آسماني كه...

واژه ها پاي ميكوبند بر ستاره ي خاموش شده.

شعر نا تمامم،