اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

haparoot albate na asemoon!!i

وقتی التماست می کنم بمونی

به قول فرهاد :

می اندیشم که شاید خواب بوده ام...

می اندیشم که شاید خواب دیده ام..

خواب بوده ام

خواب دیده ام...........

این عکس از دور فکر کردم شلوار کردیه با شالش

"و من باز با خودم

از یک خیال دور

هی در گفت و شنید شب و

مداد و واژه..

پیر می شوم

حرف های خسته ای داریم

آرام قدم بگذار ….
بر چهره ی تکیده ی آن ها
این برگها حُرمت دارند..
درد ِ پاییز ،درد ِ ” دانستن ” است

سرت درد می کند

دنیا به دورت می چرخد

من بی تاب و

چون نباتی در چای

ذره ذره آب می شوم

سکوت قلبم باش

که فریادترین واژه را

مینشاند لبانت به تشنگی ام

وسوز فاصله را

داغ تر از جهنم میکند

به نامم باش

تا به نامت قبله گاه بسازم

وطواف تو گردم.....

کسی هرگز نمی آید که باشد تکیه گاه من

باز ثانیه ها

در سرعت عبور سرما

به پیوندی آتشین

به یاد خاطرات بدرود میسرایند

و اینک

آغازی از شروعی دوباره....

وحتی حصار های تنگ تنهایی

تنگ تر شدند...

و اینک من میان هزاران سکوت هنوز به آسمان

امیدوارم...