اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

کوچه باغی را روشن نمی‌کنند
چراغهایی خاموشند
کلاغها.

ای انتظار پیر!
وقتی که می‌رسم
من در نمی‌زنم
از شیشه شکسته سراغ مرا بگیر!

کاش گرگی
در زمستان
خوابهامان را بیاشوبد.

حالا ديگر هيچ ندارم
حتي سايه‌ام را
روي كلاغ پيري
جا گذاشته‌ام.

سزاوار نبودم....

نــخـــواســــتـــــی….
و نــیـــامـــــدی…

گــویــی تیــله ای


از چشــمم بــه دلــم مــی افتــد!


بـــانـــو!

سکوت زندگی..

وقتي ديگر نمي توانست مرا دوست بدارد

آنتوان دوسنت اگزوپزی